چرا نباید رسانه های معاند را دنبال کرد؟

بازار تبریز آنلاین - موسی‌ کاظم‌زاده :  آیا تا به حال پیش آمده است که بعد از مدتی گشت‌وگذار در شبکه‌های اجتماعی یا دیدن اخبار برخی ماهواره‌ها، احساس غم، ناامیدی یا عصبانیت عجیبی به سراغتان بیاید؟ اگر چنین است، تنها نیستید. بسیاری از ما بدون اینکه متوجه باشیم، در معرض تیرهای رسانه‌های معاند قرار می‌گیریم که هدفی جز ایجاد یأس و تفرقه ندارند. اما چرا نباید این رسانه‌ها را دنبال کرد و چرا باید مراقب چشم و گوش خود باشیم؟

دلیل اول، ماهیت دروغ و واقعیت‌نمایی‌های کاذب است. رسانه‌های معاند استاد بزرگنمایی هستند. آن‌ها مانند یک عکاس که فقط از یک زباله‌دان در یک شهر زیبا عکس می‌گیرد، سعی دارند با تمرکز بر نقاط منفی و نادیده گرفتن هزاران خیر و پیشرفت، ذهن مخاطب را مسموم کنند. وقتی شما مدام این تصاویر سیاه را می‌بینید، ناخودآگاه باور می‌کنید که همه چیز خراب است؛ در حالی که این فقط یک تصویر کوچک و دست‌کاری شده از کل واقعیت است. دنبال کردن این رسانه‌ها یعنی تغذیه کردن از دروغی که می‌خواهد باور شما را نسبت به خودتان، کشورتان و آینده‌تان تضعیف کند.

دروغ‌پردازی‌های رنگارنگ؛ بازی رسانه‌های معاند با ذهن ما

دلیل دوم، تاثیر مستقیم بر امنیت روانی و آرامش خانواده است. اخبار و تحلیل‌های این رسانه‌ها طوری طراحی شده‌اند که اضطراب را در شما بالا ببرند. آن‌ها مدام از جنگ، تحریم، فقر و بحران می‌گویند تا شما را در وضعیت "قرمز" و ترس نگه دارند. یک فرد مضطرب و نگران، نمی‌تواند به درستی برای زندگی، کار یا تحصیل برنامه‌ریزی کند. وقتی امنیت روانی جامعه خدشه‌دار شود، پایه‌های خانواده نیز متزلزل می‌شود. چرا باید اجازه دهیم کسانی که هزاران کیلومتر دورتر هستند و شناختی از واقعیت‌های زندگی ما ندارند، خلق‌خوی روزمره ما را تعیین کنند؟

دلیل سوم، جلوگیری از دشمن‌شناسی واقعی است. دشمنان ایران و ملت ما، زبان نرم‌افزاری و جنگ ترکیبی را به خوبی بلدند. آن‌ها با تولید محتواهایی که ظاهراً انتقادی یا طنز هستند، سعی دارند فرهنگ و ارزش‌های ما را تضعیف کنند. دنبال کردن این صفحات، یعنی کمک به آمار مخاطبان آن‌ها و تقویت ماشین پروپاگاندای آن‌ها. ما باید منابع خبری خودمان را با دقت انتخاب کنیم. رسانه‌های داخلی با وجود همه کاستی‌ها، درد ما را می‌فهمند و دغدغه‌های آن‌ها همسو با منافع ملی ماست. دنبال کردن رسانه‌های معاند، نه تنها ما را آگاه نمی‌کند، بلکه ما را نسبت به توطئه‌های واقعی کور و کر می‌کند.

امنیت روانی؛ گنجی که در اخبار رسانه‌های بیگانه پیدا نمی‌شود

 در نهایت، انتخاب مسیر اطلاع‌یابی با خود ماست. ما می‌توانیم انتخاب کنیم که نور را ببینیم یا به تاریکی خیره شویم. دنبال نکردن رسانه‌های معاند یک نوع خودمراقبتی است؛ مراقبتی از ذهن، قلب و آینده‌مان. بیاییم با هوشیاری، فیلترهای ذهنی خود را فعال کنیم و اجازه ندهیم امواج سهمگین دروغ، کشتی زندگی آرام ما را به گل بنشاند. ایران ما مشکلات دارد، اما راه حل آن مشکلات، گوش دادن به دشمنانی نیست که وحدت، همدلی، اسجام ملی، آرامش و شکوفایی ما را نمی‌خواهند.