مسجد؛ قلب تپنده ایران و پناهگاه وحدت

بازار تبریز آنلاین - موسی‌ کاظم‌زاده :اگر بخواهیم راز ماندگاری و استقامت ملت ایران را در طول تاریخ در یک کلمه خلاصه کنیم، بی‌شک آن کلمه «وحدت» است. وحدتی که ریشه در باورهای دینی و فرهنگی ما دارد و نماد عینی آن در کوچه و خیابان‌های شهرها و روستاهایمان، «مسجد» است. مسجد در فرهنگ ما تنها یک مکان برای انجام مناسک عبادی نیست؛ بلکه کانونی برای گره زدن دل‌ها به یکدیگر و سپر دفاعی در برابر توطئه‌های دشمنان برای تفرقه است.

بیایید نگاهی به تاریخ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس بیندازیم. در صحنه‌های به‌یادماندنی آن دوران، مساجد پایگاه اصلی تصمیم‌گیری‌ها و همدلی‌ها بودند. جوانانی با لهجه‌های مختلف، از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، زیر یک سقف جمع می‌شدند و با نماز جماعت و منبر، روحیه‌ای فولادین برای دفاع از کشور می‌ساختند. امروز نیز در عصر پیچیده ارتباطات، مسجد می‌تواند همان نقش حیاتی را ایفا کند. وقتی مردم از طبقات مختلف اجتماعی، اعم از دانشجو، کارگر، کشاورز و مدیر، در نماز جمعه یا جماعت شانه به شانه هم می‌ایستند، همه مرزهای کلاسی و طبقاتی شکسته می‌شود و تنها یک هویت مشترک به نام «مسلمان ایرانی» باقی می‌ماند.

از نماز جماعت تا همبستگی اجتماعی؛ مسجد فراتر از یک مکان مقدس

برخی تصور می‌کنند کارکرد مسجد تنها محدود به عبادت فردی است، اما در اسلام، مسجد به عنوان نخستین مرکز اجتماعی جامعه شناخته می‌شود. پیامبر اکرم (ص) مسجد را پایگاهی برای مشورت، آموزش و حل مشکلات مردم قرار دادند. امروزه ما نیز برای داشتن جامعه‌ای منسجم و با انسجام ملی، باید به این کارکرد اجتماعی مسجد توجه ویژه‌ای کنیم.مساجد می‌توانند به محلی برای گفت‌وگوی سازنده تبدیل شوند. جایی که اختلاف‌نظرها با ادب و احترام مطرح می‌شود و راهکارهای حل معضلات جامعه جستجو می‌گردد. وقتی جوانان در مسجد احساس کنند که دیده می‌شوند و صدایشان شنیده می‌شود، فاصله بین نسل‌ها پر شده و انسجام اجتماعی تقویت می‌گردد. علاوه بر این، فعالیت‌های خیریه و کمک به نیازمندان که ریشه در مساجد دارد، نوعی همبستگی عملی را ایجاد می‌کند که هیچ نیرویی نمی‌تواند آن را از بین ببرد. این همبستگی عملی، ضامن امنیت و ثبات کشور است.

آجر به آجر، برادر به برادر؛ چگونه مساجد ما را یکپارچه می‌کنند؟

دشمنان این مرز و بوم همواره تلاش کرده‌اند با ایجاد شایعات و ترویج تفکرات تکفیری و قومیتی، تفرقه بیندازند. اما مسجد، به عنوان یک نماد قدرتمند فرهنگی، مانع اصلی این توطئه‌هاست. در مسجد، رنگ پوست، لهجه، ثروت و جایگاه اجتماعی معنا ندارد؛ همه در برابر خدا یکسانند و این روحیه توحیدی، پایه‌ای‌ترین اصل وحدت ملی است.

مساجد ما باید تبدیل به خانه‌هایی برای همه مردم شوند، نه فقط برای یک قشر خاص. درهای مسجد باید به روی همه باز باشد تا هر کسی با هر سلیقه و دیدگاه، خود را در این فضای مقدس احساس راحتی کند. امام جمعه‌ها و روحانیون به عنوان پرچمداران عرصه مسجد، با زبانی ساده و صمیمی و دوری از شعارهای کلیشه‌ای، می‌توانند امید را در دل‌ها زنده کنند و مردم را به سمت اهداف مشترک ملی هدایت نمایند.

در نهایت، تقویت بنیه مساجد و احیای جایگاه آن‌ها، در واقع تقویت بنیه نظام و انسجام ملی است. ما با حضور در مساجد و حمایت از آن‌ها، دیواری از محبت و اتحاد دور کشورمان می‌سازیم که طوفان‌های دشمنان قادر به ریزش آن نخواهند بود. بیاییم با همدلی در مساجد، ایران را بسازیم که می‌خواهیم؛ ایرانی آباد، امن و متحد.