

.png)
بازار تبریز آنلاین - موسی کاظمزاده : امروز، اگر از خیابانهای شهرمان بگذریم یا در جمعهای خانوادگی بنشینیم، یک کلمه بیش از همه شنیده میشود: «گرانی». اما این واژه دیگر فقط یک ادعا نیست؛ عدد و رقم دارد و در زندگی روزمره مردم خودنمایی میکند. مردم ایران در شرایطی زندگی میکنند که مدیریت هزینههای ساده، به چالشی بزرگ تبدیل شده است.
مطالبه اصلی مردم در این روزها، چیزی فراتر از وعدههای کلی است؛ آنها میخواهند تورم مهار شود و قدرت خریدشان بازگردد.بر اساس گزارشهای رسمی مرکز آمار ایران، نرخ تورم نقطه به نقطه در ماههای اخیر همچنان بالای ۴۰ درصد نوسان داشته است. این یعنی قیمتی که دیروز برای یک کیلو گوشت یا یک سبد میوه پرداخت میکردید، امروز با عددی بسیار متفاوت مواجه است. وقتی تورم سالانه از ۴۰ درصد فراتر میرود و حقوق کارمندان و کارگران با افزایشهای ۲۰ تا ۲۵ درصدی همراه میشود، در واقع شاهد کوچک شدن سفرهها هستیم. فاصله بین تورم و رشد حقوق، شکافی است که معیشت قشر ضعیف و متوسط را تهدید میکند.
مردم منتظرِ گشایشِ واقعی در معیشت | نه به زندگی لاکچری
مطالبهگری مردم در این زمینه، یک مطالبه بهجا و قانونی است. وقتی خانوادهها مجبورند حذف کردن برخی اقلام ضروری از سبد غذایی خود را در اولویت قرار دهند، زنگ خطری برای کل جامعه است. آمارها نشان میدهد که مصرف پروتئین حیوانی در سبد خانوارهای ایرانی در سالهای اخیر کاهش چشمگیری داشته است. این کاهش مصرف، ریشه در بیمسئولیتی نیست، بلکه ناشی از محدودیت درآمدی است.
مردم نمیخواهند زندگی لاکچری داشته باشند؛ آنها فقط میخواهند نگران نان شب و هزینههای تحصیل و درمان فرزندانشان نباشند.دولت و مسئولان باید بدانند که «اقتصاد» در دفترچهها و نمودارها خلاصه نمیشود؛ اقتصاد یعنی سفرهای که روی میز هر ایرانی پهن میشود. وقتی قیمت مسکن به گونهای بالا میرود که اجاره یک خانه کوچک، بیش از ۷۰ درصد حقوق یک کارگر را میبلعد، نمیتوان از رفاه اجتماعی صحبت کرد. جوانان امروزی با چالشهای جدی برای ازدواج و تشکیل خانواده روبهرو هستند و این مستقیماً با وضعیت معیشت گره خورده است.
مردم مطالبهگر؛ گشایش بیچونوچرای معیشت واقعی
راهکار، توجه به تولید داخلی و حمایت واقعی از کارگران و تولیدکنندگان است. شعار دادن کافی نیست؛ مردم منتظر عمل هستند. کنترل نقدینگی، مدیریت بازار ارز و جلوگیری از افزایشهای خودسرانه قیمتها، اقداماتی است که باید فوری و جدی دنبال شود. مردم ایران در طول تاریخ نشان دادهاند که در سختیها صبورند، اما این صبوری نباید به معنای بیتفاوتی نسبت به رنج معیشتی آنها تلقی شود.در نهایت، پیام مردم روشن است: به جای حاشیهسازی، به متن زندگی ما توجه کنید. سفرههای کوچک شده دوباره باید پر شوند. این مطالبه، تنها خواسته امروز نیست، بلکه ضامن فردای پایدار برای کشور است. مسئولان باید بدانند که پایداری نظام و امنیت اجتماعی، در گرو امنیت اقتصادی و رضایت مردمی است. زمان عمل فرا رسیده است؛ زمانی که وعدهها تبدیل به نان و لباس و امنیت روانی برای خانوادههای ایرانی شود.