فضای مجازی؛ میدان نبرد برای وحدت یا تفرقه؟

بازار تبریز آنلاین - موسی‌ کاظم‌زاده:  امروزه کمتر کسی را می‌توان پیدا کرد که بخشی از وقت خود را در فضای مجازی نگذراند. اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی ما شده‌اند؛ جایی که در آن اخبار را می‌خوانیم، با دوستان صحبت می‌کنیم و حتی خرید می‌کنیم. اما سوال مهم اینجاست: این دنیای وسیع و بی‌کران، چه تأثیری بر «وحدت ملی» ما دارد؟ آیا ما را به هم نزدیک می‌کند یا دورتر؟

فضای مجازی مانند یک شمشیر دو لبه است. اگر درست از آن استفاده شود، می‌تواند قدرتمندترین ابزار برای تقویت انسجام ملی باشد. تصور کنید در مواقع بحران، مثل زلزله یا سیل، چگونه مردم از سراسر کشور در کمترین زمان با هم هماهنگ می‌شوند و کمک‌رسانی می‌کنند. فضای مجازی این امکان را فراهم می‌کند که صدای مظلومیت به گوش جهانیان برسد و فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی ما به دیگران معرفی شود. وقتی ما دستاوردهای علمی یا صنعتی کشورمان را به اشتراک می‌گذاریم و به آن‌ها افتخار می‌کنیم، ناخودآگاه حس عزت و همبستگی ملی را در بین کاربران تقویت می‌کنیم. این فضا می‌تواند پلی باشد میان دل‌های مردم، حتی اگر آن‌ها هزاران کیلومتر از هم دور باشند.

در دنیای بی‌سر و صدا؛ چگونه فضای مجازی هویت ما را شکل می‌دهد؟

اما در سوی دیگر ماجرا، تاریکی‌هایی وجود دارد که نمی‌توان انکار کرد. دشمنان ما به خوبی دریافته‌اند که برای شکستن یک ملت، نیازی به تانک و مسلسل نیست؛ کافیست «ذهنیت» آن‌ها را تغییر داد. فضای مجازی امروز به میدان اصلی جنگ روانی و جنگ ترکیبی تبدیل شده است. بیگانگان و معاندان با استفاده از ربات‌ها، صفحات جعلی و تولید محتوای دروغین (فیک نیوز)، تلاش می‌کنند تا بین اقوام، مذاهب و حتی طبقات اجتماعی جامعه ما شکاف بیندازند.

آن‌ها می‌خواهند ما را از هم جدا کنند. استراتژی آن‌ها این است که یک اتفاق کوچک را بزرگنمایی کنند، یا یک دروغ را آنقدر تکرار کنند که باور شود تا مردم نسبت به هم بدبین شوند و به نظام و کشور بی‌اعتماد گردند. گاهی با شایعات اقتصادی باعث نگرانی مردم می‌شوند و گاهی با توهین به مقدسات یا نمادهای ملی، خشم مردم را برمی‌انگیزند تا جامعه دچار تنش شود. این تفرقه، دقیقاً همان چیزی است که دشمن برای تضعیف ایران قوی به آن نیاز دارد.

شبکه‌های اجتماعی؛ دوست یا دشمن وحدت ما؟

پس، چه باید کرد؟ آیا باید اینترنت را کنار گذاشت؟ خیر، راهکار، «حذف» نیست، بلکه «هوشیاری» است. ما به عنوان کاربران فضای مجازی باید رسانه‌ای باشیم. یعنی قبل از اینکه هر مطلبی را بپذیریم یا منتشر کنیم، منبع آن را چک کنیم. نباید ساده‌لوحانه بازیچه دست دشمنان شویم که می‌خواهند آتش اختلاف را در خانه ما روشن کنند.

وظیفه ماست که در این فضا، محتوای امیدبخش تولید کنیم. به جای تمرکز بر نقاط منفی و دعواهای بیهوده، باید روی نقاط قوت کشور، پیشرفت‌ها و ارزش‌های مشترکمان مانور دهیم. وحدت ملی در گرو این است که در دنیای مجازی نیز مثل دنیای واقعی، مراقب حرف و رفتار خود باشیم و اجازه ندهیم کسی با یک کلیک، جایگاه کشورمان را خدشه‌دار کند.

فضای مجازی می‌تواند خانه‌ای گرم برای همدلی باشد، به شرطی که ساکنان آن، یعنی ما مردم ایران، هوشیار و متحد باشیم.