

.jpg)
نام برخی انسانها پس از رفتن، تازه معنا پیدا میکند. نه از آن رو که نبودشان احساس میشود، بلکه به این دلیل که راه و منششان، بیش از پیش به چشم میآید. شهید مالک رحمتی از همین جنس نامهاست؛ مدیری که مسئولیت را نه یک موقعیت اداری، بلکه تعهدی اخلاقی و انسانی میدانست و خدمت را نه در شعار، بلکه در عمل معنا کرد.
او از آن مدیرانی نبود که فاصلهای میان خود و مردم قائل شود. حضورش در میدان، گفتوگوی مستقیم با مسائل، و باور عمیق به حل مشکلات از نزدیک، تصویری روشن از مدیریت صادقانه ارائه داد. برای او استانداری، عنوان نبود؛ فرصتی بود برای کاستن از رنج مردم، برای هموار کردن مسیر توسعه و برای شنیدن صداهایی که گاه در هیاهوی بروکراسی گم میشوند.
شهید مالک رحمتی؛ روایت صداقت در مدیریت
تبریز، شهری با حافظه تاریخی عمیق و حساسیت بالا نسبت به صداقت و کارآمدی، بهخوبی میداند چه کسانی نامشان ماندگار میشود. شهید مالک رحمتی در همین آزمون نانوشته پذیرفته شد؛ نه با تبلیغ، نه با هیاهو، بلکه با پیگیری خستگیناپذیر، تصمیمهای مسئولانه و نگاه عدالتمحور. او نشان داد که میتوان مدیر بود و در عین حال، مردمی ماند؛ میتوان مسئولیت داشت و مسئولانه زیست.
در روزگاری که مفهوم مدیریت گاه به گزارش و آمار تقلیل مییابد، شهید رحمتی یادآور این حقیقت بود که مدیریت پیش از هر چیز، «حضور» است؛ حضور در میان مردم، در مناطق کمتر دیدهشده، در لحظات دشوار. او بهجای آنکه منتظر حل شدن مسائل بماند، خود به استقبال مسئله میرفت و همین رویکرد، اعتماد میآفرید؛ اعتمادی که سرمایه اصلی هر نظام اداری و اجتماعی است.
شهادت او، پایانی ناگهانی بر یک مسیر نبود؛ بلکه نتیجه طبیعی زیستنی بود که بر پایه مسئولیتپذیری، تلاش مستمر و فداکاری شکل گرفته بود. مفهوم «شهید خدمت» در زندگی او بهروشنی معنا یافت؛ کسی که پیش از آنکه جان خود را تقدیم کند، آرامش، وقت و توان خویش را وقف مردم کرده بود. این نوع شهادت، یادآور آن است که میدان خدمت، همواره به اندازه میدان نبرد، نیازمند ایثار و شجاعت است.چ
صداقت و مسئولیت در قامت یک استاندار
چهارمین همایش تجلیل از زندهنامان تبریز، فرصتی است برای بازخوانی چنین الگوهایی؛ الگوهایی که فراتر از زمان و موقعیت، قابل تکرار و الهامبخشاند. تجلیل از شهید مالک رحمتی، تنها بزرگداشت یک فرد نیست، بلکه پاسداشت یک شیوه مدیریت و یک نگاه انسانی به قدرت و مسئولیت است. نگاهی که در آن، مردم نه مخاطب، بلکه محور تصمیمگیریاند.
امروز که از خدمات و تلاشهای صادقانه این شهید راه خدمت سخن میگوییم، در حقیقت از معیاری سخن میگوییم که میتواند مسیر آینده را روشنتر کند. جامعه بیش از هر زمان دیگری نیازمند مدیرانی است که صداقت را اصل بدانند، پاسخگویی را وظیفه بشمارند و خدمت را بر هر مصلحتی مقدم کنند. یاد و نام شهید مالک رحمتی، تذکری آرام اما جدی است به همه آنان که بار مسئولیت را بر دوش دارند.
ماندگاری نام او، نه در سنگنوشتهها، بلکه در ذهن و دل مردمی است که صداقت را دیدند و لمس کردند. چنین نامهایی زنده میمانند، زیرا راهشان همچنان جاری است. اگر امروز از شهید مالک رحمتی یاد میکنیم، برای آن است که فردا، این مسیر بیرهرو نماند و خدمت، همچنان با صداقت و شجاعت معنا شود.