دل به هم دادن؛ رمز ماندگاری ایران قوی

بازار تبریز آنلاین _ موسی کاظم زاده :تصور کنید تعداد زیادی نخ را در دست دارید. هر کدام به تنهایی قدرت کمی دارند و با یک کشش ساده پاره می‌شوند. اما اگر همین نخ‌ها را در کنار هم بپیچید و یک طناب محکم بسازید، دیگر نمی‌توان به سادگی آن را برید. این مثال ساده، دقیقاً تصویری از «انسجام ملی» و تاثیر شگفت‌انگیز آن بر سرنوشت یک کشور است.

وقتی از «ایران قوی» صحبت می‌کنیم، شاید اولین چیزی که به ذهن خطور کند، موشک‌های پیشرفته، نیروی نظامی قدرتمند یا منابع عظیم نفتی باشد. بی‌شک این‌ها بخش مهمی از قدرت سخت یک کشور هستند، اما تاریخ و تجربه نشان داده است که هیچ‌کدام از این‌ها به تنهایی ضامن بقا و پیشرفت نیستند. ستون فقرات یک کشور واقعاً قدرتمند، «انسجام ملی» است؛ یعنی همان پیوندی که دل‌های مردم را به هم وصل می‌کند و «من»ها را به یک «ما»ی قدرتمند تبدیل می‌کند.

از «من» تا «ما»؛ جادوی انسجام برای قدرت ملی

در دنیای پرآشوب امروز، دشمنان نظام و ملت ما خوب می‌دانند که نمی‌توانند با ایرانِ متحد مقابله کنند. به همین دلیل، همواره تلاش کرده‌اند تا با ایجاد تفرقه، شایعه‌پراکنی و دامن زدن به اختلافات نظر، این طناب محکم را بپارند. آن‌ها می‌خواهند باور کنیم که رنگین‌کمانی از سلایق و عقاید مختلف، مانع پیشرفت ماست؛ در حالی که حقیقت این است که تنوع، اگر در چارچوب وحدت و احترام متقابل باشد، می‌تواند به یک پتانسیل عظیم تبدیل شود. انسجام ملی به این معنا نیست که همه مردم باید در یک موضوع نظر یکسانی داشته باشند یا همه مثل هم فکر کنند. این کار غیرممکن و حتی ناخواسته است. انسجام یعنی اینکه با وجود اختلاف سلیقه‌های سیاسی، فرهنگی و قومی، همه ما روی یک اصل مشترک توافق داشته باشیم: «عزت، امنیت و پیشرفت ایران». یعنی وقتی کشور در معرض تهدید قرار می‌گیرد، همه مثل آجرهای یک دیوار محکم، کنار هم بایستیم.

ایران قوی، ایرانِی است که در آن جوانان با انگیزه، نخبگان، کارگران و کشاورزان، همه احساس کنند که در ساختن آینده کشور سهیم هستند. انسجام ملی باعث می‌شود سرمایه‌های اجتماعی حفظ شود، اعتماد مردم به حاکمیت و همدیگر بیشتر شود و در نتیجه، اقتصاد پویاتری شکل بگیرد. وقتی دل‌ها صاف باشد، دست‌ها هم برای کار و تولید قدرتمندتر حرکت می‌کند.

چتر امنیت؛ چگونه همدلی ما را در برابر تهدیدها مصون می‌کند؟

بنابراین، برای داشتن کشوری که در منطقه حرف اول را می‌زند و در دنیا سر بلند باشد، لازم است بیش از هر چیزی روی «همدلی» و «هم‌زبانی» کار کنیم. باید زبان توهین و تخریب را کنار بگذاریم و به جای آن، زبان گفتگو و درک متقابل را جایگزین کنیم. قدرت واقعی ما در تعداد جمعیت یا مساحت خاک نیست، بلکه در قدرت روح و اتحاد ماست. اگر می‌خواهیم ایران قوی داشته باشیم، باید بدانیم که این قدرت از درون خانه‌هایمان و با محبت به هم می‌آید. بیاییم با در کنار هم قرار دادن نخ‌های زندگی‌مان، طنابی بسازیم که هیچ دشمنی نتواند آن را ببرد