

.png)
بازار تبریز آنلاین -موسی کاظمزاده : امروز اگر به خیابانهای شهرهای صنعتی کشور نگاه کنیم، شاید چراغهای برخی از کارخانهها کمسو شده باشد. اما در دل همین سکوت، صدای مطالبه مردم و تولیدکنندگان به گوش میرسد؛ صدایی که میگوید برای نجات اقتصاد و آبادانی کشور، تنها راه چاره، چرخیدن چرخهای کارخانه و حمایت همهجانبه از تولید است. حمایت از تولید، یک شعار سیاسی نیست، بلکه یک ضرورت اجتنابناپذیر برای بقای معیشت و تأمین امنیت روانی جامعه است.برای درک اهمیت این موضوع کافی است به آمار و ارقام نگاهی بیندازیم.
طبق گزارشهای رسمی مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در بهار سال ۱۴۰۳ به عدد ۸٫۱ درصد رسید که اگرچه نشاندهنده بهبود نسبی است، اما هنوز چالشهای جدی در بازار کار وجود دارد. از سوی دیگر، تورم نقطهای در پاییز ۱۴۰۳ به بالای ۳۵ درصد رسید و تورم در سال منتهی به آذرماه ۱۴۰۴، به ۴۲.۴ درصد رسید که فشار زیادی را بر هزینههای تولیدی و قدرت خرید مردم وارد کرده است. این ارقام، در واقع داستان هزاران کارگاهی است که با کمبود نقدینگی و مواد اولیه دستوپنج نرم میکنند.
چرخ کارخانه باید بچرخد تا سفره مردم رنگ بگیرد
مطالبه اصلی مردم و فعالان اقتصادی در حال حاضر، ایجاد بستری برای «فعالیت سالم اقتصادی» است. تولیدکننده ایرانی امروز با موانع زیادی روبروست؛ از تأمین مواد اولیه و انرژی گران گرفته تا قوانین دستوپاگیر اداری. زمانی که هزینههای تولید بالا میرود، طبیعتاً قیمت کالای نهایی نیز افزایش مییابد و این زنجیره، در نهایت به جیب مصرفکننده ضربه میزند. بنابراین، حمایت از تولیدکننده، در واقع حمایت مستقیم از جیب مردم است.
دادههای بانک مرکزی نشان میدهد که رشد اقتصادی کشور در سال ۱۴۰۲ حدود ۴٫۵ درصد بوده که بخش عمده آن مدیون رشد بخش نفت و خدمات بوده است. اما برای پایداری این رشد و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی، باید تمرکز بر بخش صنعت و کشاورزی افزایش یابد. کارشناسان معتقدند که اگر بخواهیم رشد اقتصادی پایداری داشته باشیم و نرخ تورم را به زیر ۲۰ درصد برسانیم، باید نقدینگی را به سمت تولید هدایت کنیم و اجازه ندهیم پولها فقط در بازارهای دلالی و مسکن بچرخد.
فعالیت سالم، حق مسلم ماست؛ موانع را از سر راه تولید برداریم
یکی از مهمترین ارکان فعالیت سالم اقتصادی، مبارزه با قاچاق و رانت است. آمارها حاکی از آن است که سالانه میلیاردها دلار کالای قاچاق وارد کشور میشود که تولید داخل را زمینگیر میکند. وقتی کالای خارجی بدون پرداخت عوارض گمرکی و با قیمت پایینتر وارد میشود، تولیدکننده ایرانی که باید مالیات، بیمه و هزینههای انرژی را بپردازد، نمیتواند رقابت کند. بنابراین، مطالبه مردم و به ویژه تولیدکنندگان از مسئولان نظارت دقیق بر مرزها و حمایت از کالای ایرانی است.در نهایت، باید گفت که برونرفت از وضعیت فعلی، در گرو همدلی دولت و ملت است.
تولیدکنندگان نیز باید با بهروزرسانی تکنولوژی و افزایش کیفیت، رضایت مشتری را جلب کنند. اما سنگ بنای این ساختمان، سیاستهای حمایتی دولت است. تأمین ارز مواد اولیه، تسهیل در دریافت وامهای با بهره پایین و شفافسازی قوانین، خواستههایی است که اگر محقق شود، شاهد اوجگیری صنعت ایرانی و کاهش مشکلات معیشتی خواهیم بود. حمایت از تولید، یک انتخاب نیست؛ یک وظیفه ملی است برای ساختن آیندهای روشنتر.چرخ کارخانه باید بچرخد، چرا که هر چرخشی که در کارخانه میافتد، اشتغال ایجاد میکند و هر شغلی که ایجاد میشود، نان در سفره یک خانواده ایرانی میگذارد. این زنجیره مقدس، ضامن امنیت و اقتدار کشور است.