امام حسین (ع)؛ پناهگاه مشترک همدلی قلب‌های ایرانیان

بازار تبریز آنلاین - موسی‌ کاظم‌زاده :  یکی از مهم‌ترین نیازهای هر جامعه‌ای برای پیشرفت و تعالی، داشتن «وحدت» و «همدلی» میان آحاد آن جامعه است. کشور ما ایران، با تنوع قومی، مذهبی و فرهنگی گسترده، همواره نیازمند یک نقطه مشترک بوده است تا همه فرزندان این سرزمین را دور هم جمع کند. در طول تاریخ، کمتر شخصیتی و کمتر مکتبی توانسته است مانند مکتب امام حسین (ع) و نهضت عاشورا، چنین نقش سازنده‌ای در انسجام ملی و یکپارچگی قلب‌های مردم ایفا کند.

مکتب عاشورا تنها مربوط به یک قوم یا گروه خاص نیست؛ بلکه پیامی جهانی و فراتر از مرزها دارد. در ایران، اما این پیام ریشه‌ای عمیق‌تر دارد. وقتی به ماه محرم و ایام سوگواری برای سیدالشهدا (ع) نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که رنگ، نژاد، زبان و قومیت در آن معنا ندارد. در مساجد، هیئت‌ها و تکایا، یک فارسی‌زبان، یک ترک، یک کرد و یک بلوچ، همگی با یک صدای رسا و یک دل شکسته، اشعار مصیبت‌خوانی را زمزمه می‌کنند و اشک می‌ریزند. این صحنه‌های باشکوه، خود بهترین گواه بر این ادعاست که امام حسین (ع) تیرگی‌ها و مرزهای ساختگی را از میان برمی‌دارد و همه را زیر چتر کرامت خود جای می‌دهد.

از کربلا تا ایران؛ روایتِ یکپارچگی و همدلی

نقش مکتب امام حسین (ع) در تقویت وحدت ملی، تنها به اشتراکات احساسی محدود نمی‌شود؛ بلکه این مکتب، الگوهایی از اخلاق، ایثار و شجاعت را به ما ارائه می‌دهد که برای مدیریت جامعه ضروری است. امام حسین (ع) در روز عاشورا نشان داد که برای دفاع از حقیقت و حفظ ارزش‌های الهی، از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند. این روحیه‌ی «ایثار» و «گذشت»، دقیقاً همان چیزی است که امروز جامعه ما برای حل مشکلات و پیشرفت به آن نیاز دارد. وقتی ما یاد می‌گیریم که منافع جمعی و ملی را بر منافع شخصی ترجیح دهیم، همان راه امام حسین (ع) را رفته‌ایم و این یعنی تقویت بنیان‌های کشور.

علاوه بر این، عزاداری‌های محرم و صفر، بزرگترین گردهمایی‌های فرهنگی و اجتماعی مردمی در کشور ما هستند. این مراسم، بدون نیاز به بودجه‌های کلان دولتی و تبلیغات گسترده، مردم را به میدان می‌آورد و آن‌ها را به هم پیوند می‌زند. در این ایام، فاصله‌های طبقاتی از بین می‌رود. ثروتمند و فقیر کنار هم سفره‌ی احسان نشسته و نان و غذای حلال می‌خورند. این نوع تعامل اجتماعی، باعث می‌شود مردم احساس کنند بخشی از یک خانواده‌ی بزرگ هستند و این حس تعلق خاطر، مهم‌ترین رکن وحدت ملی است.

عاشورا؛ نمادِ اتحاد و زبانِ مشترک ملت

دشمنان انقلاب و ملت ایران همواره تلاش کرده‌اند تا با ایجاد شایعات و دامن زدن به اختلافات قومی و مذهبی، این وحدت را خدشه‌دار کنند. اما آن‌ها در محاسبات خود یک نکته را نادیده گرفته‌اند: «عشق به حسین (ع)». این عشق، سدی محکم در برابر توطئه‌های دشمن است. تا زمانی که نام امام حسین (ع) در این سرزمین زنده است و مردم در ایام محرم دست به دست هم می‌دهند تا عزاداری کنند، هیچ توطئه‌ای نمی‌تواند تار و پود جامعه ما را پاره کند.

در نهایت، باید بگوییم که وحدت ملی یک شعار نیست، بلکه یک باور عمیق است که در فرهنگ ما ریشه دارد. مکتب امام حسین (ع) با آموزش ایستادگی در برابر ظلم، اهمیت دادن به امر به معروف و نهی از منکر، و ترغیب به همدلی، نقش یک مدرسه‌ی بزرگ را برای ما بازی می‌کند. اگر می‌خواهیم ایران آباد و قدرتمند باقی بماند، باید بیش از پیش به این مکتب پناه ببریم و از درس‌های پربار آن برای نزدیک‌تر شدن قلب‌ها به یکدیگر استفاده کنیم. وحدت ما، امضای محبت امام حسین (ع) بر پیشانی این ملت است.