

.jpg)
ناصر رضایی، معاون پیشین توسعه شهری شهرهای جدید در وزارت راه و شهرسازی، شمار حاشیهنشینان و بدمسکنها در ایران را بین ۱۸ تا ۳۸ میلیون نفر اعلام کرده است؛ آماری که اختلاف چشمگیری با رقمهای رسمی فعلی دارد.
به گزارش بازار تبریز آنلاین، این در حالیست که حسین پورفرزانه، معاون فعلی وزارت راه و شهرسازی، اخیراً تعداد حاشیهنشینها را تنها ۷ میلیون نفر و ساکنان بافتهای فرسوده را ۹ میلیون نفر عنوان کرده و گفته این افراد در مجموع حدود ۷ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهند.
روزنامه «توسعه ایرانی» در گزارشی به اختلاف شدید میان آمارهای رسمی اشاره کرده و نوشته دادههای ارائهشده از سوی مقامهای مختلف درباره حاشیهنشینی و بدمسکنی، تفاوتهای زیادی دارند و استناد به آنها با ابهام روبروست.
بر اساس گزارش وزارت بهداشت، جمعیت ساکن در سکونتگاههای غیررسمی در سال ۱۳۹۵ بیش از ۱۰ میلیون نفر بوده و تا سال ۱۴۰۰ به ۱۴ میلیون نفر رسیده است. با در نظر گرفتن روند رشد در سالهای اخیر، برخی منابع شمار حاشیهنشینها را تا ۲۵ میلیون نفر هم برآورد کردهاند.
عوامل مختلفی چون خشکسالی، نابودی کشاورزی و دامداری، مهاجرت روستاییان، افزایش بیکاری و گرانی مسکن از مهمترین دلایل افزایش جمعیت حاشیهنشین اعلام شدهاند. در این میان، مهاجرت گسترده از استانهایی مانند سیستان و بلوچستان نیز تأثیر بسزایی داشته است. نمایندگان این استان پیشتر از مهاجرت ۲۵ تا ۳۰ درصدی جمعیت منطقه سیستان طی دو دهه گذشته خبر دادهاند.
همچنین فریدون بابایی، عضو هیأت مدیره شرکت بازآفرینی شهری، با اشاره به وضعیت بحرانی محلات حاشیهنشین – بهویژه در زاهدان – تأکید کرده است که رسیدگی به چهار پهنه پرخطر شهری از جمله سکونتگاههای غیررسمی و بافتهای فرسوده بر عهده وزارت راه و شهرسازی و شرکت بازآفرینی شهری است.
حاشیهنشینی، که اکنون مهاجران افغانستانی نیز بخشی از آن را تشکیل میدهند، به دغدغهای جدی برای آینده شهرها و جامعه ایران تبدیل شده است.