پرچمی که بر زمین نماند

بازار تبریز آنلاین - موسی‌ کاظم‌زاده :   تشییع و وداع با رهبران بزرگ، صرفاً یک آیین عاطفی و مناسکی نیست؛ بلکه رخدادی تمدنی و نقطه‌ای تعیین‌کننده در حافظه تاریخی ملت‌ها محسوب می‌شود. در چنین بزنگاه‌هایی، رسانه نه فقط ابزار انتقال خبر، بلکه مهم‌ترین نهاد «معناساز»، «روایت‌گر» و «تاریخ‌نگار» یک ملت است. از این منظر، تشییع و وداع با امام شهید آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای و بیعت با امام آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، آزمونی بزرگ برای رسانه‌های کشور در بازنمایی حقیقت، مدیریت افکار عمومی و تثبیت روایت ملی به شمار می‌رود.

در جهان امروز، جنگ‌ها بیش از آنکه در میدان‌های نظامی تعیین تکلیف شوند، در میدان روایت‌ها و ادراک‌ها سرنوشت می‌یابند. هر رخداد ملی به سرعت به صحنه رقابت رسانه‌ای تبدیل می‌شود و بازیگران مختلف تلاش می‌کنند تصویر مطلوب خود را از آن به افکار عمومی ارائه دهند. در چنین شرایطی، آیین تشییع و وداع با رهبر شهید نیز از این قاعده مستثنا نیست و بدون تردید به یکی از مهم‌ترین سوژه‌های رسانه‌ای در سطح منطقه و جهان تبدیل خواهد شد.

وظیفه نخست رسانه، ثبت و روایت دقیق این حماسه ملی است. حضور گسترده مردم از اقشار، سلایق و نسل‌های مختلف، صرفاً یک تجمع انسانی نیست؛ بلکه بازتاب سرمایه اجتماعی، هویت تاریخی و پیوند عمیق ملت با آرمان‌های خود است. رسانه باید این حضور را از سطح آمار و ارقام فراتر برده و آن را به یک روایت انسانی، اجتماعی و تمدنی تبدیل کند؛ روایتی که بتواند برای نسل‌های آینده نیز الهام‌بخش باشد.

وظیفه دوم رسانه، جلوگیری از تحریف و مقابله با جنگ روایت‌هاست. تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که رسانه‌های معاند و جریان‌های معارض همواره در تلاش بوده‌اند تا رویدادهای ملی ایران را با روایت‌های جهت‌دار و گزینشی بازنمایی کنند. در چنین شرایطی، رسانه‌های داخلی باید با سرعت، دقت، حرفه‌ای‌گری و تولید محتوای مستند، مرجعیت خبری خود را تثبیت کرده و اجازه ندهند روایت‌های تحریف‌شده بر ذهن مخاطبان غلبه یابد.

از سوی دیگر، بیعت با رهبر جدید نیز از منظر رسانه‌ای، صرفاً پوشش یک رخداد سیاسی نیست؛ بلکه تبیین مفهوم استمرار، ثبات و تداوم در نظام سیاسی کشور است. رسانه باید این انتقال را در چارچوب یک فرآیند مبتنی بر انسجام، اقتدار و آرامش اجتماعی روایت کند و از تبدیل آن به عرصه‌ای برای هیجان‌های زودگذر یا منازعات سیاسی جلوگیری نماید.

رسانه در این مقطع تاریخی باید چند وظیفه راهبردی را به طور همزمان بر عهده گیرد؛ نخست، حفظ وحدت ملی و جلوگیری از دو قطبی‌سازی جامعه؛ دوم، تقویت روحیه امید و اطمینان در میان مردم؛ سوم، بازنمایی چهره مقتدر و باثبات ایران برای افکار عمومی جهان؛ و چهارم، تبدیل این رخداد به یک سرمایه اجتماعی و فرهنگی برای آینده کشور.

نقش رسانه‌های نوین و شبکه‌های اجتماعی نیز در این میان دوچندان است. امروز هر شهروند یک رسانه محسوب می‌شود و هر تصویر، فیلم یا روایت می‌تواند میلیون‌ها مخاطب را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، مدیریت هوشمند فضای رسانه‌ای، تولید محتوای سریع، دقیق و اقناع‌کننده و بهره‌گیری از ظرفیت روایت‌های مردمی، ضرورتی انکارناپذیر است.

تشییع و وداع با رهبران بزرگ، در حقیقت لحظه بازتولید هویت ملی و بازتعریف پیوند میان ملت و رهبری است. اگر رسانه بتواند این لحظه تاریخی را به درستی روایت کند، نه تنها وظیفه حرفه‌ای خود را انجام داده، بلکه در ساخت حافظه تاریخی و تقویت انسجام ملی نیز نقشی ماندگار ایفا خواهد کرد.

امروز مسئولیت رسانه تنها پوشش یک مراسم نیست؛ بلکه روایت یک گذار تاریخی، ثبت یک حماسه ملی و تبیین استمرار یک مسیر است. رسانه باید نشان دهد که ملت ایران در عین سوگ و اندوه، از ظرفیت بالایی برای همبستگی، انسجام و استمرار برخوردار است و می‌تواند از دل یک فقدان بزرگ، سرمایه‌ای جدید برای آینده خود خلق کند.

در چنین بزنگاه‌هایی، رسانه به معنای واقعی کلمه «چشم تاریخ» و «زبان ملت» است؛ چشمی که باید حقیقت را ببیند و زبانی که باید آن را دقیق، صادقانه و ماندگار روایت کند.