هراس از برخاستن!؟

بازار تبریز آنلاین - موسی‌ کاظم‌زاده :  در فضای سیاست و رسانه، گاهی یک جمله کوتاه، بیش از ده‌ها سخنرانی و بیانیه اثر می‌گذارد. شعار «باید برخاست» که برای مراسم تشییع رهبر شهید ایران برگزیده شد، از همین دست عبارات است؛ شعاری که تنها در میان مخاطبان داخلی بازتاب نیافت، بلکه واکنش و توجه رسانه‌های فارسی‌زبان مخالف، از جمله ایران اینترنشنال، را نیز برانگیخت. همین واکنش، پرسشی مهم را پیش روی افکار عمومی قرار می‌دهد: چه چیزی در این عبارت کوتاه، چنین حساسیتی ایجاد کرده است؟

پاسخ را باید در ظرفیت نمادین این شعار جست‌وجو کرد. «باید برخاست» صرفاً یک دعوت احساسی برای حضور در یک مراسم نیست؛ بلکه پیامی است که بر استمرار، ایستادگی و مسئولیت جمعی تأکید می‌کند. این عبارت، مخاطب را از جایگاه تماشاگر به کنشگر منتقل می‌کند و بر این نکته پای می‌فشارد که رخدادهای بزرگ تاریخی، تنها با سوگواری به پایان نمی‌رسند، بلکه با تداوم اراده ملی معنا پیدا می‌کنند.

در چنین شرایطی، طبیعی است رسانه‌هایی که همواره در پی روایت‌سازی از تحولات ایران هستند، نسبت به شعارهایی که ظرفیت ایجاد همگرایی اجتماعی دارند، توجه ویژه نشان دهند. هر اندازه یک پیام بتواند بر مفاهیمی چون وحدت، انسجام و مطالبه‌گری تأکید کند، به همان میزان به موضوعی قابل بحث در فضای رسانه‌ای تبدیل می‌شود. از این منظر، واکنش به «باید برخاست» را می‌توان نشانه‌ای از اهمیت رسانه‌ای و اثرگذاری آن دانست.

از سوی دیگر، این شعار حامل پیامی فراتر از یک مناسبت است. «باید برخاست» یادآور مسئولیت پیگیری حقوقی و سیاسی جنایت‌هایی است که از نگاه جمهوری اسلامی، دولت آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ملت ایران مرتکب شده‌اند. این عبارت تلاش می‌کند مطالبه عدالت را از سطح احساسات مقطعی به یک مطالبه مستمر و ملی تبدیل کند؛ مطالبه‌ای که تنها با حفظ انسجام اجتماعی و تداوم مطالبه‌گری می‌تواند به نتیجه برسد.

در نهایت، ارزش یک شعار را نه تعداد واژه‌های آن، بلکه دامنه اثرگذاری‌اش تعیین می‌کند. اگر عبارتی بتواند هم در داخل کشور به نماد همبستگی تبدیل شود و هم در بیرون از مرزها واکنش و حساسیت رسانه‌ای ایجاد کند، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک شعار مناسبتی دانست. «باید برخاست» در چنین جایگاهی قرار گرفته است؛ عبارتی که می‌کوشد از دل یک رخداد تلخ، پیام استمرار، وحدت و مسئولیت جمعی را به جامعه منتقل کند و به همین دلیل، همچنان در کانون توجه و روایت‌سازی رسانه‌ها باقی مانده است.