نسلی که به آینده می‌خندد

امروز اگر به چهره‌های جوانان در خیابان‌ها، دانشگاه‌ها و محل‌های کار نگاه کنیم، شاید گاهی ابروهایی درهم و نگرانی‌هایی پنهان ببینیم. زندگی در دنیای پرشتاب امروز، با چالش‌های اقتصادی، شغلی و اجتماعی گره خورده است و طبیعی است که گاهی مسیر سخت به نظر برسد. اما در میان تمام این سختی‌ها، یک کلمه جادویی وجود دارد که می‌تواند معادلات را تغییر دهد و کوه‌ها را از پیش پای جوانان بردارد؛ آن کلمه «امید» است. امید، فقط یک حس خوب نیست، بلکه سوخت محرکه‌ای است که موتور پیشرفت هر کشوری را روشن نگه می‌دارد.جوانان ایرانی، در طول تاریخ ثابت کرده‌اند که فرزندان ملت این سرزمین و «می‌توان» هستند. ما دورانی را پشت سر گذاشته‌ایم که در شرایطی سخت‌تر از امروز، جوانان این مرز و بوم با توکل به خدا و اعتماد به نفس، کارهای بزرگ و غیرممکن را ممکن کردند. از دفاع مقدس تا دستاوردهای علمی و هسته‌ای، همیشه نام جوانان در صدر بوده است. پس چرا امروز باید از آینده ترسید؟ واقعیت این است که ناامیدی، سلاح دشمن است. دشمنان می‌خواهند با جنگ روانی و القای اینکه «آینده‌ای وجود ندارد»، جوانان را از میدان خارج کنند. اما آگاهی و هوشمندی نسل نو، این توطئه را خنثی می‌کند.

وقتی جوانان امیدوارند؛ هیچ بن‌بستی در کار نیستامیدآفرینی نیازمند نگاهی واقع‌بینانه اما مثبت است. ما باید به دستاوردهای خودمان نگاه کنیم. امروز ایران در بسیاری از حوزه‌های علمی، فناوری نانو، هوافضا و پزشکی در منطقه حرف اول را می‌زند. این موفقیت‌ها حاصل تلاش جوانانی است که به «نمی‌شود» باور نداشتند و به «می‌شود» چسبیدند. مسئولان کشور نیز وظیفه دارند با شنیدن صدای جوانان، رفع موانع و ایجاد بسترهای مناسب، زمین بازی را برای استعدادهای درخشان هموار کنند. وقتی جوانی می‌بیند که ایده و تلاشش به نتیجه می‌رسد، امید در قلبش زنده می‌شود و این امید مسری است.جامعه‌ای که در آن جوانان امیدوار باشند، جامعه‌ای است که از رکود و انزوا خارج می‌شود. جوان امیدوار، خلاق است؛ می‌کشد، می‌سازد و اختراع می‌کند. او به جای نشستن در گوشه‌ای از اتاق و غصه خوردن، دست به کار می‌شود و کسب‌وکار ایجاد می‌کند. امروز شاهد هستیم که استارتاپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان توسط جوانان خلاق، هزاران شغل ایجاد کرده‌اند. این همان نماد عینی امید است که به نان و کار تبدیل شده و امنیت روانی را برای خانواده‌ها به ارمغان آورده است.

چرا امید، بزرگترین سرمایه جوانان است؟البته نمی‌شود منکر مشکلات شد. اما تفاوت بین یک جوان موفق و ناموفق در نگاه به مشکلات است. جوان امیدوار، مشکل را یک «چالش» می‌داند که باید حل شود، نه یک «دیوار» که مانع عبور اوست. فرهنگ ایرانی-اسلامی ما سرشار از الگوهای امیدبخش است. از قصه‌های قرآن گرفته تا زندگی شهدا و دانشمندان بزرگ، همه به ما می‌آموزند که پس هر سختی، آسانی است و بعد از هر شب تاریک، صبحی روشن در انتظار است.در نهایت، باید گفت که آینده ایران در دستان همین جوانان است. جوانانی که اگر با ایمان، تلاش و امید قدم بردارند، می‌توانند ایران را به قله‌های پیشرفت برسانند. بیایید به جای تمرکز بر نقاط تاریک، بر نقاط نورانی تمرکز کنیم و به یکدیگر کمک کنیم تا شعله امید را در دل‌ها زنده نگه داریم. چرا که ایرانِ آباد و پیشرفته، با دستان امیدوار جوانانش ساخته می‌شود، نه با ناله‌های ناامیدان.